AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR

Mutacja EGFR T790M jest najczęstszym mechanizmem lekooporności na inhibitory kinazy tyrozynowej receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) u pacjentów z rakiem płuc z mutacją EGFR (rak płuca z mutacją EGFR). W modelach przedklinicznych wykazano, że inhibitor EGFR AZD9291 jest skuteczny przeciwko mutacjom wywołującym oporność na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR i T790M. Metody
Podajemy AZD9291 w dawkach od 20 do 240 mg raz na dobę u pacjentów z zaawansowanym rakiem płuc, którzy udokumentowali radiologicznie progresję choroby po wcześniejszym leczeniu inhibitorami kinazy tyrozynowej EGFR. Badanie obejmowało kohorty zwiększania dawki i kohorty zwiększania dawki. W kohortach ekspansyjnych wymagane było wstępne biopsje guza do centralnego określenia statusu EGFR T790M. Pacjentów oceniano pod względem bezpieczeństwa, farmakokinetyki i skuteczności.
Wyniki
W sumie 253 pacjentów było leczonych. Continue reading „AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR”

Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym AD 5

Pod koniec 28-dniowego okresu badania poziom tryptazy w plwocinie był znacząco niższy w grupie SB010 niż w grupie placebo (mediana 6,39 ng na mililitr [przedział międzykwartylowy, 2,03 do 13,88] w stosunku do mediany, 13,10 ng na mililitr [ odstęp międzykwartylowy, 6,05 do 22,77], P = 0,05). Na wywołane alergenem poziomy FeNO i nadreaktywność dróg oddechowych na metacholinę pozostały niezmienione przez SB010 lub placebo 24 godziny po prowokacji (Tabela S8 w Dodatku Uzupełniającym). Bezpieczeństwo i zdarzenia niepożądane
Tabela 1. Tabela 1. Zdarzenia niepożądane, które wystąpiły podczas 28-dniowego okresu badania, w zależności od układu narządowego. Nie zanotowano istotnych różnic w zdarzeniach niepożądanych między pacjentami otrzymującymi SB010 a pacjentami otrzymującymi placebo w trakcie 28-dniowego okresu badania. Ośmiu pacjentów w grupie placebo, w porównaniu z sześcioma pacjentami z grupy SB010, miało zdarzenie niepożądane (Tabela 1). Continue reading „Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym AD 5”

Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym AD 4

Obliczenie wartości AUC było oparte na procentowej wartości wyjściowej wartości FEV1 w czasie przy użyciu reguły trapezów, zgodnie z opisem w planie analizy statystycznej w protokole. Czterech pacjentów w grupie SB010 i trzech pacjentów w grupie placebo miało późną odpowiedź astmatyczną tylko w pierwszym badaniu prowokacji alergenem wstępnym. W przypadku tych pacjentów dane dotyczące czynności płuc w tym wyzwaniu zastosowano jako wartość wstępną; dla wszystkich innych pacjentów, wartością podstawową była odpowiedź na drugie wywołanie alergenu wykonane bezpośrednio przed leczeniem. Inne punkty końcowe analizowano również za pomocą tego samego modelu lub z testami sumy rang Wilcoxona. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa wymieniono w zależności od pacjenta i obliczono statystyki opisowe. Dalsze szczegóły dotyczące metod statystycznych podano w protokole. Wyniki
Pacjenci
W grupie SB010 21 pacjentów ukończyło wszystkie badania; w grupie placebo 18 ukończyło ocenę późnej odpowiedzi na astmę, a 19 ukończyło ocenę wczesnej odpowiedzi na astmę (ryc. Continue reading „Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym AD 4”

Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym AD 3

Końcowy produkt leczniczy i placebo zostały przygotowane w jednym miejscu w identycznym opakowaniu przez BAG Health Care. Pacjenci otrzymywali 10 mg SB010 w 2 ml soli fizjologicznej buforowanej fosforanem lub pasujących placebo raz dziennie przez 28 kolejnych dni; oba badane leki podawano rano za pomocą inhalacji kontrolowanej przepływem i objętością przez okres od 3 do 8 minut z użyciem nebulizera Akita2 Apixneb (Activaero) .17 Pacjenci otrzymujący aktywne leczenie lub placebo w miejscu badania pod nadzorem personelu badawczego w dniach 1, 7, 13, 20, 26 i 28. W pozostałe dni produkt był podawany samodzielnie przez pacjentów badania, którzy zostali przeszkoleni do inhalacji z urządzenia (z placebo) na wizytę przesiewową. Procedury
Po zidentyfikowaniu bezpiecznego początkowego stężenia, podczas wizyty przesiewowej podano 18 rosnących stężeń wziewnych alergenów alergennych w celu określenia schematu wziewnego-aeroalergenu, który byłby stosowany podczas fazy leczenia.19 Wyzwania związane z alergią na inhalację były podawane w identyczny sposób przed randomizacją. (wstępne leczenie) i po 28-dniowym okresie badania (po leczeniu) .20 Serialowe pomiary spirometryczne były wykonywane wielokrotnie zgodnie z najnowszymi wytycznymi.21 Wdrożono odpowiednie czasy wymywania między wyzwaniami. Przegląd głównych procedur badawczych i interwencji przedstawiono na rysunku 1A (pełne streszczenie procedur badawczych można znaleźć w protokole badania).
Oceny
Do oceny reaktywności dróg oddechowych zastosowano czas prowokacji metacholiną w czasie wskazanym na fig. Continue reading „Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym AD 3”