Po osiagnieciu maximum glebokosci i czestosci staja sie ruchy oddechowe znowu coraz powierzchowniejsze i rzadsze i wreszcie nastepuje ponownie bezdech

Po osiągnięciu maximum głębokości i częstości stają się ruchy oddechowe znowu coraz powierzchowniejsze i rzadsze i wreszcie następuje ponownie bezdech. Częściej niż postać klasyczną spostrzega się w chorobach narządu krążenia postać poronną, która daje się wykryć tylko przy uważnym badaniu chorego znajdującego się w zupełnym spoczynku, z zamkniętymi oczyma dla usunięcia wszelkich wrażeń. Łatwo ją stwierdzić zwłaszcza podczas snu. Objawia się ona naprzemiennym występowaniem oddechów płytkich i pojedynczych głębokich lub w postaci opisanej przez Biata (tzw. oddech Biota), która cechuje się oddechami głębszymi, przeplatanymi okresami bezdechu pojawiającymi się przeważnie w regularnych odstępach czasu i trwającymi od kilku sekund nawet do 1/2 minuty. Interesujące jest to, że sam chory może nie odczuwać zupełnie duszności nawet w tych przypadkach, w których nieliczne prawidłowe, płytkie lup głębokie oddechy są przerywane dług imi okresami bezdechu. Natomiast dokucza chorym nieraz uczucie niepokoju pozbawiające ich snu. Znamienne jest to, że bezsenność ta jest zupełnie oporna na leczenie środkami nasennymi i daje się zwalczać tylko leczeniem wzmacniającym mięsień sercowy lub polepszającym ukrwienie ośrodka oddechowego. [hasła pokrewne: Wąsonogi, anatomia palpacyjna, dygestorium ]

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna dygestorium Wąsonogi