Zwiekszenie sie lipidów w tkankach

Zwiększenie się lipidów w tkankach Zwiększenie się zawartości lipidów w tkankach może być trojakiego pochodzenia: 1) zwiększenie się lipidów w tkankach może zależeć od wzmożonego metabolizmu komórek. Zwiększenie się lipidów tego pochodzenia widzimy w chorobach zakaźnych, przebiegających nie ciężko, co wiąże się z odczynem obronnym ustroju i jego odpornością, 2) zwiększenie się lipidów w tkankach może zależeć od nacieczenia nimi tkanek, przy czym widzi się w komórkach dużo obojętnych tłuszczów i cholesterol, estry-cholesterolu, fosfatydy i cerebrozydy, 3) zwiększenie się lipidów w tkankach może zależeć od rozbicia związku lipidowo-białkowego przez działanie enzymów proteolitycznych. Nadmiar lipidów w tkankach widzimy w tkankach zapalnych, w nowotworach i w tkankach zwyrodnieniowych; zmniejszenie się zaś ilości lipidów w tkankach widujemy w rozmaitych sprawach chorobowych przewlekłych jako wyraz ich wyczerpania się. Może więc wystąpić zmniejszenie się ilości lipidów w mózgu w jego schorzeniach przewlekłych, a dalej w schorzeniach rdzenia kręgowego w j ego wiądzie (tabes), marskości wątroby, w miażdżycy nerki. Lipidy kory nadnerczy znikają w ogólnych sprawach chorobowych, jak w cukrzycy, śmiertelnej płonicy, posocznicach, gruźlicy i innych. Continue reading „Zwiekszenie sie lipidów w tkankach”

Skaza cholesterolowa

Skaza cholesterolowa W powstawaniu zaburzeń w przemianie lipidowej odgrywają poważną rolę właściwości konstytucyjne ustroju i jego tkanek. Różny stosunek komórek ustroju do cholesterolu dał podstawę do wyodrębnienia tzw. skazy cholesterolowej, w której występuje zwiększona skłonność do nacieczenia komórek lipidami i w związku z tym powstawanie większych lub mniejszych zaburzeń w przemianie lipidowej. Wyrazem tej konstytucji jest zwiększenie się zawartości cholesterolu we krwi . . Continue reading „Skaza cholesterolowa”

Nie kazdy wszakze ból w okolicy sercowej zalezy od choroby narzadu krazenia organicznej lub czynnosciowej, zwlaszcza na tle nieprawidlowosci zycia plciowego

Nie każdy wszakże ból w okolicy sercowej zależy od choroby narządu krążenia organicznej lub czynnościowej, zwłaszcza na tle nieprawidłowości życia płciowego. I tak w tej okolicy odczuwają chorzy bóle w przypadkach nerwobólu międzyżebrowego, powstającego najczęściej na tle przeziębienia (neuralgia intercostalis ajrigore) albo toksycznym (neuralgia toxica), wskutek wadliwej przemiany materii (w skazie dawnej, w cukrzycy itd. ) lub jadów pochodzenia zewnętrznego (najczęściej przewlekły alkoholizm lub nadużywanie tytoniu). Bóle w okolicy sercowej mogą powstawać też w przypadkach tętniaka tętnicy głównej w pewnych położeniach ciała chorego, w zapaleniu okostnej, mięśni międzyżebrowych, gruczołu sutkowego, w chorobach płuc i opłucnej (zapalenie opłucnej, zwłaszcza przeponowej – pleuritis diaphragmatica, nowotwory, zrosty opłucne itd. ), w podrażnieniu korzonków grzbietowych na tle zniekształcającego, gruźliczego lub kiłowego zapalenia stawów kręgosłupa (spondylitis dejormans, tuberculasa, luetica) albo kiły mózgowo-rdzeniowej (lues cerebrospinalis) itd. Continue reading „Nie kazdy wszakze ból w okolicy sercowej zalezy od choroby narzadu krazenia organicznej lub czynnosciowej, zwlaszcza na tle nieprawidlowosci zycia plciowego”

Modelowanie zaburzen neuromotorycznych w chorobie psychotycznej: domniemane mechanizmy i dysfunkcje systemów

Ograniczenia w dostępie do pacjentów uprzednio nieleczonych oraz ich celowość w badaniach, które można przeprowadzić na ich podstawie, wraz z nieuchronnością późniejszego leczenia przeciwpsychotycznego, wskazują na trwałą rolę modeli zwierzęcych, które mogą informować o patobiologii zaburzeń neuromotorycznych w schizofrenii i pokrewnych chorobach. Przegląd ten koncentruje się w szczególności na genetycznie zmodyfikowanych modelach myszy, w których biorą udział geny związane z ryzykiem schizofrenii oraz mechanizmami odpowiedzialnymi za nieprawidłowości neuromotoryczne widoczne u pacjentów psychotycznych, a także modele rozwojowe, które mają odzwierciedlać trajektorię, fenomenologię i przypuszczalną patofizjologię chorób psychotycznych. Takie nieprawidłowości są niekonsekwentne i subtelne u myszy z mutacją dla niektórych genów ryzyka schizofrenii, ale bardziej oczywiste dla innych. Fenotyp mutantów dopaminergicznych i glutaminergicznych ws kazuje na udział tych mechanizmów, informuje o rolach specyficznych podtypów receptorów i implikuje wzajemne oddziaływanie procesów korowych i podkorowych. Continue reading „Modelowanie zaburzen neuromotorycznych w chorobie psychotycznej: domniemane mechanizmy i dysfunkcje systemów”