Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym

Najbardziej rozpowszechniony fenotyp astmy charakteryzuje się zapaleniem eozynofilowym zdominowanym przez komórkę T pomocniczą typu 2 (Th2). Celowanie terapeutyczne GATA3, ważnego czynnika transkrypcyjnego szlaku Th2, może być korzystne. Oceniliśmy bezpieczeństwo i skuteczność SB010, nowego enzymu DNA (DNAzyme), który jest w stanie rozszczepić i zdezaktywować informacyjny RNA GATA3 (mRNA). Metody
Przeprowadziliśmy randomizowane, podwójnie ślepe, wieloośrodkowe, kontrolowane placebo badanie kliniczne SB010 z udziałem pacjentów, którzy cierpieli na astmę alergiczną z eozynofilią plwociny i którzy również wykazywali dwufazową wczesną i późną odpowiedź astmatyczną po prowokacji alergenami laboratoryjnymi. W sumie można było ocenić 40 pacjentów; 21 zostało przydzielonych do otrzymywania 10 mg SB010, a 19 zostało przydzielonych do otrzymania placebo, z każdym badanym lekiem podawanym przez inhalację raz dziennie przez 28 dni. Wyzwanie alergenowe przeprowadzono przed i po okresie 28 dni. Pierwszorzędowym punktem końcowym była późna odpowiedź astmatyczna określona ilościowo przez zmianę pola pod krzywą (AUC) dla wymuszonej objętości wydechowej w ciągu sekundy (FEV1). Continue reading „Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym”

AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR AD 3

Obrazowanie mózgu było wymagane tylko u pacjentów ze stwierdzonymi lub podejrzewanymi przerzutami do mózgu. Restaging skany uzyskano w odstępach 6-tygodniowych podczas leczenia i oceniono je przez badaczy i niezależny przegląd centralny, zgodnie z kryteriami oceny odpowiedzi w przypadku guzów litych (RECIST), wersja 1.1 (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Wskaźnik obiektywnych odpowiedzi określono jako odsetek pacjentów z co najmniej jedną potwierdzoną odpowiedzią przed jakimkolwiek dowodem progresji. Analiza statystyczna
W przypadku kohort do zwiększania dawki, poziomy dawek wybrano po przeanalizowaniu wszystkich dostępnych nowych danych dotyczących bezpieczeństwa i farmakokinetyki. W przypadku drugorzędnych punktów końcowych skuteczności i bezpieczeństwa dane zebrano od pacjentów w grupach zwiększających dawkę i zwiększających dawkę. Dane dotyczące bezpieczeństwa są zestawione dla wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę AZD9291. Dane dotyczące skuteczności podsumowano dla wszystkich pacjentów i dla pacjentów w kohortach ekspansji, których status EGFR T790M był znany na podstawie testów centralnych. Continue reading „AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR AD 3”

Randomizowana, kontrolowana próba 3,0 mg Liraglutydu w kontroli wagi AD 6

Zaobserwowano brak równowagi numerycznej w częstości występowania złośliwych i przednowotworowych nowotworów piersi: 10 zdarzeń u dziewięciu kobiet w grupie liraglutydu w porównaniu z 3 zdarzeniami u trzech kobiet w grupie placebo. Większość kobiet z zdarzeniami miała ponadprzeciętną utratę wagi (patrz sekcja Wyniki bezpieczeństwa w dodatkowym dodatku). Nie obserwowano przypadków raka rdzeniastego tarczycy lub przerostu komórek C, a leczenie liraglutydem nie powodowało zwiększenia stężenia kalcytoniny w surowicy. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic między grupami w odniesieniu do ocen zdrowia psychicznego, w tym zdarzeń niepożądanych związanych z zaburzeniami psychicznymi i depresji na podstawie kwestionariusza lub wyników zachowań samobójczych (zobacz sekcję Wyniki dotyczące bezpieczeństwa w Dodatkowym dodatku).
Spontaniczną hipoglikemię odnotowało 32 z 2481 pacjentów (1,3%) w grupie liraglutydowej i 13 z 1242 pacjentów (1,0%) w grupie placebo (patrz sekcja Wyniki dotyczące bezpieczeństwa w Dodatkowym dodatku); żadne wydarzenia nie były poważne ani nie wymagały pomocy osób trzecich.21
Dane dotyczące zmian w stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych i obniżających stężenie lipidów oraz dodatkowe informacje na temat bezpieczeństwa podano w rozdziale Wyniki dotyczące bezpieczeństwa w dodatkowym dodatku, a wyniki z drugiego randomizowanego okresu po zakończeniu głównego badania 56-tygodniowego przedstawiono w Tabeli S19 w dodatkowym dodatku. W związku z zaprzestaniem leczenia nie obserwowano żadnych działań niepożądanych w odniesieniu do zmiennych bezpieczeństwa lub przypadków objadania się.
Dyskusja
Liraglutyd w dawce 3,0 mg raz na dobę, stosowany jako dodatek do diety o obniżonej kaloryczności i zwiększonej aktywności fizycznej, wiązał się ze zwiększoną utratą wagi u osób dorosłych z nadwagą i otyłością, u których nie występowała cukrzyca, co potwierdziło wyniki w poprzednich badaniach 10,11 wykazano, że Liraglutyd przewyższa placebo w odniesieniu do wszystkich trzech końcowych punktów końcowych. Continue reading „Randomizowana, kontrolowana próba 3,0 mg Liraglutydu w kontroli wagi AD 6”

Niwolumab w uprzednio nieleczonym czerniaku bez mutacji BRAF AD 3

Status PD-L1 określono prospektywnie, a wyniki wykorzystano do stratyfikacji randomizacji, którą przeprowadzono za pomocą w pełni zautomatyzowanego interaktywnego systemu odpowiedzi głosowej. Przeprowadzono analizy statystyczne w celu oceny wartości predykcyjnej ekspresji PD-L1. Analiza statystyczna
Zaplanowano próbkę około 410 pacjentów losowo przydzielonych w stosunku 1: do dwóch grup leczenia. Całkowitą przeżywalność i czas przeżycia bez progresji porównano między dwiema grupami leczenia z użyciem dwustronnego testu logarytmicznego stratyfikowanego według statusu PD-L1 (pozytywny vs negatywny lub nieokreślony) i stadium przerzutowego (M0, M1a, lub M1b vs. M1c). Współczynniki zagrożenia dla grupy niwolumabu w porównaniu z grupą otrzymującą dakarbazynę oraz odpowiadające im przedziały ufności oszacowano przy użyciu stratyfikowanego modelu proporcjonalnego hazardu Coxa. Krzywe przeżycia dla każdej badanej grupy oszacowano za pomocą metody granicznej produktu Kaplana-Meiera. Continue reading „Niwolumab w uprzednio nieleczonym czerniaku bez mutacji BRAF AD 3”

Niwolumab w uprzednio nieleczonym czerniaku bez mutacji BRAF AD 2

Inne kryteria kwalifikowalności obejmowały wiek 18 lat lub więcej, wynik Wschodniej oceny Cooperative Oncology Group (ECOG) wynoszący 0 lub (w skali od 0 do 5, przy czym 0 oznacza brak objawów, a oznacza łagodne objawy), oraz dostępność tkanki guza z przerzutowego lub nieresekcyjnego miejsca do analizy biomarkerów PD-L1. Kluczowymi kryteriami wykluczenia były aktywne przerzuty do mózgu, czerniak czerniaka i ciężka choroba autoimmunologiczna w wywiadzie. Pacjenci, którzy wcześniej byli leczeni adjuwantem, nie zostali wykluczeni. Projekt badania i leczenie
Pacjenci byli losowo przydzielani w stosunku 1: do otrzymywania za pomocą infuzji dożylnej 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała co 2 tygodnie, a także placebo dopasowanego do dakarbazynu co 3 tygodnie lub 1000 mg dakarbazyny na metr kwadratowy powierzchnię ciała co 3 tygodnie oraz placebo dopasowane do niwolumabu co 2 tygodnie. Randomizacja była stratyfikowana według statusu PD-L1 guza (dodatni vs ujemny lub nieokreślony) i stadium przerzutowego (M0, M1a lub M1b vs. M1c, zdefiniowanego zgodnie z układem przerzutów do węzłów nowotworowych Amerykańskiego Wspólnego Komitetu ds. Raka i Międzynarodowa Unia przeciwko Raka). Continue reading „Niwolumab w uprzednio nieleczonym czerniaku bez mutacji BRAF AD 2”

Paradoks nadciśnienia tętniczego – bardziej niekontrolowana choroba pomimo poprawy terapii ad 5

Leki moczopędne typu tiazydowego, inhibitory ACE, blokery kanału wapniowego lub ARB można rozważyć początkowo, w zależności od doświadczenia lekarza, akceptacji pacjenta i obecności istotnych lub współistniejących stanów. Z powodu najnowszych danych wskazujących, że tradycyjne beta-blokery, takie jak atenolol i metoprolol, nie są tak skuteczne w zmniejszaniu ryzyka udaru, jak w przypadku pozostałych czterech klas, należy ograniczyć ich stosowanie jako leków pierwszego rzutu, szczególnie u osób w podeszłym wieku. pacjentom z nieodpowiednimi wskazaniami opisanymi powyżej. Nie ma pewności, czy stosowanie nowszych beta-blokerów o właściwościach rozszerzających naczynia krwionośne, takich jak karwedylol, powinno być podobnie ograniczone. W stadium 2 nadciśnienia (ciśnienie krwi,> 160/100 mm Hg) leczenie lekami należy rozpocząć natychmiast, wraz z podejściami dotyczącymi stylu życia. Continue reading „Paradoks nadciśnienia tętniczego – bardziej niekontrolowana choroba pomimo poprawy terapii ad 5”

Paradoks nadciśnienia tętniczego – bardziej niekontrolowana choroba pomimo poprawy terapii ad

Mimo, że musiała zostać porzucona ze względu na dużą częstość występowania działań niepożądanych, pentaquina wydawała się powodować nawrót złośliwego nadciśnienia u niewielkiej liczby pacjentów.7 Rozwój leków przeciwnadciśnieniowych nasilił się pod koniec lat 40. i na początku 1950 r., A także kilka leków, w tym Rauwolfia serpentina, alkaloidy veratrum, leki blokujące ganglion i hydralazynę zostały przetestowane w laboratoriach Wilkinsa i innych .8,9 Freis został zwerbowany do Georgetown i Washington Veterans Administration Hospital i kontynuował tam pracę, rywalizując ze swoim byłym mentorem. Wilkins coraz bardziej był przekonany o korzyściach płynących z leczenia hipotensyjnego i napisał w 1952 roku: Żaden przypadek nadciśnienia związanego z dobrą czynnością nerek nie powinien być traktowany jako niemożliwy do leczenia, dopóki nie zostanie udowodnione inaczej. 8 On i jego współpracownicy zaczęli łączyć leki z różnymi sposobami działania, gdy początkowy lek nie odpowiednio obniżył ciśnienia krwi. To podejście opiekuńcze nadal stanowi podstawę terapii. Continue reading „Paradoks nadciśnienia tętniczego – bardziej niekontrolowana choroba pomimo poprawy terapii ad”

Paradoks nadciśnienia tętniczego – bardziej niekontrolowana choroba pomimo poprawy terapii

Leczenie nadciśnienia tętniczego było jednym z głównych sukcesów medycyny ostatnich pięćdziesięciu lat. Niezwykły postęp w terapii zapewnił nowo odkrytą zdolność obniżania ciśnienia krwi u prawie każdej osoby z nadciśnieniem tętniczym. Nadciśnienie tętnicze pozostaje jednak głównym problemem zdrowia publicznego, którego popularność rośnie na całym świecie.1 Ponadto rośnie liczba osób z niekontrolowanym ciśnieniem krwi, pomimo postępów terapeutycznych. Tutaj omawiam czynniki odpowiedzialne za ten paradoks i strategie niezbędne do rozwiązania rosnącego problemu. Wczesne podejście do terapii
Nadciśnienie tętnicze jest głównym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i nerek, a wczesne dane wskazują, że nieleczone nadciśnienie skraca oczekiwaną długość życia o około 5 lat.2 Chociaż dane łączące podwyższenie ciśnienia krwi z przedwczesną śmiercią były od dawna dostępne u ubezpieczycieli, 3 powszechna opinia lekarska w latach 50. Continue reading „Paradoks nadciśnienia tętniczego – bardziej niekontrolowana choroba pomimo poprawy terapii”

Ujawnianie powiązań finansowych z uczestnikami badań klinicznych

Zgodnie z wcześniejszymi oświadczeniami wielu znanych grup, 1-4 Instytut Medycyny podkreślił ostatnio potrzebę zachowania czujności w zarządzaniu konfliktami interesów, aby zapewnić integralność badań klinicznych. 5 Instytut Medycyny przyjmuje stanowisko podobne do tego Stowarzyszenia Amerykańskich Kolegiów Medycznych1 – to znaczy zakłada, że istnieje wzruszalne domniemanie konfliktu interesów, jeżeli badacz ma interes finansowy w wynikach badań dotyczących ludzi. Chociaż raport instytutu podkreśla potrzebę ujawniania interesów finansowych instytucjom i recenzentom, różni się od wielu wcześniejszych wytycznych tym, że podkreśla potrzebę ograniczenia finansowych interesów naukowców bardziej niż potrzebę ujawnienia takich interesów uczestnikom badań. Niemniej jednak, czasami takie ujawnienia mogą być wymagane. W niektórych przypadkach właściwy organ instytucjonalny uzna, że potencjalny konflikt interesów jest dopuszczalny. Continue reading „Ujawnianie powiązań finansowych z uczestnikami badań klinicznych”

Zrozumienie, jak Amerykanie widzą reformę systemu opieki zdrowotnej cd

Wprowadzenie publicznego planu jako konkurenta jest obsługiwane w większości sondaży, ale respondenci różnią się wierzeniami na temat tego, jak taki plan powinien funkcjonować. Istnieje powszechny sprzeciw wobec opodatkowania świadczeń wypłacanych przez pracodawcę i zwiększenia deficytu, aby pomóc w opłaceniu reform. W przypadku pozostałych trzech kwestii – indywidualnego mandatu, zwiększonej roli rządu i korzystania z oszczędności Medicare – społeczeństwo jest bardziej podzielone. Te mieszane wyniki nie sugerują, w jaki sposób społeczeństwo zejdzie na pytania, które określą ich poparcie dla reformy systemu opieki zdrowotnej. Inne, szersze czynniki ostatecznie wpłyną na wsparcie. Continue reading „Zrozumienie, jak Amerykanie widzą reformę systemu opieki zdrowotnej cd”