Zwykly niezyt przewlekly nosa

Zwykły nieżyt przewlekły nosa (Rhinitis chronica sirnplex sive eongestiva) 2. Przewlekły nieżyt przerostowy nosa (Rhinitis chronica hypertrophica) 3. Przewlekły nieżyt nosa zanikowy (Rhinitis cbronica atrophica). Zwykły nieżyt przewlekły nosa (Rhinitis cbronica simplex) Zwykły nieżyt przewlekły nosa charakteryzuje S1(, dwoma objawami: 1) niedrożnością nosa, 2) wydzieliną z nosa. Nieżyt ten może być następstwem przedłużonego nieżytu ostrego nosa, najczęściej jednak powstaje wskutek powtarzających się w krótkim czasie nieżytów ostrych nosa. Continue reading „Zwykly niezyt przewlekly nosa”

Rokowanie jest niepewne

Do kroplówki dożylnej (lub do szpiku mostka) dodajemy na każde 5 litrów płynu rozpuszczalny preparat sulfonamidowy. Rokowanie jest niepewne, lecz szerokie zastosowanie antybiotyków poprawiło znacznie rokowanie. Jeżeli sprawa zapalna otrzewnej przestaje się szerzyć i dochodzi do utworzenia się przetoki, należy opatrywać starannie skórę dokoła przetoki pastą aluminiową. Płyny uzupełniamy wyłącznie drogą pozajelitową, tj. za pomocą kroplówki dożylnej, doszpikowej lub doodbytniczej, i podajemy insulinę w ilości 10 jednostek na każde 2 g cukru podanego w kroplówce. Continue reading „Rokowanie jest niepewne”

ZABURZENIA PRZEMIANY BIALKOWEJ

ZABURZENIA PRZEMIANY BIAŁKOWEJ Pojęcia ogólne Rozszczepienie białka w przewodzie pokarmowym i wchłanianie produktów jego rozszczepienia jest nieodzownym warunkiem prawidłowej przemiany białkowej w jej pierwszym okresie. W okresie drugim przemiany białkowej występuje synteza- białka, która odbywa się bezpośrednio w komórkach ustroju z wchłoniętych aminokwasów i peptydów, dostarczonych do komórek z krwią. Wytwory rozszczepienia białek wchłaniają się i przechodzą do żyły bramnej i do wątroby. We krwi odpływającej z wątroby znajduje się mniej aminokwasów niż we krwi żyły bramnej, co świadczy, że w wątrobie zostają one zatrzymane dla syntezy białka. Na syntezę białka w narządach wskazuje to, że krew tętnicza dopływająca do narządów zawiera znacznie więcej aminokwasów niż krew żylna z nich odpływająca. Continue reading „ZABURZENIA PRZEMIANY BIALKOWEJ”

W ciezkich przypadkach, prócz dusznosci, moze w tych warunkach powstac nawet ostry obrzek pluc

W ciężkich przypadkach, prócz duszności, może w tych warunkach powstać nawet ostry obrzęk płuc. Teoria rozkojarzenia pracy obu komór nie tłumaczy całego obrazu dychawicy sercowej. Przede wszystkim ze stanowiska tej teorii nie jest zrozumiałe, dlaczego napad przebiega stale ze wzrostem ciśnienia tętniczego, skurczowego i rozkurczowego, ustępującym miejsca jego spadkowi dopiero wtedy, gdy napad przedłużając się wyczerpie mięsień sercowy. Z wyłączną rolą nagłego osłabienia mięśnia sercowego lewej komory w patogenezie dychawicy sercowej nie zgadza się także dostateczna sprawność mięśnia sercowego poza napadami nawet w przypadkach częstych napadów, skuteczność morfiny, pomimo że nie wzmacnia ona siły skurczowej mięśnia sercowego oraz inne fakty. Toteż niektórzy sądzą że do powstania napadu dychawicy sercowej jest niezbędne skojarzenie nagłego osłabienia mięśnia lewej komory z niedotlenieniem krwi w stopniu, który jest dostateczny do p obudzenia ośrodków naczynioruchowego i oddechowego. Continue reading „W ciezkich przypadkach, prócz dusznosci, moze w tych warunkach powstac nawet ostry obrzek pluc”

Cechy osobowosci u pacjentów z niedawnym poczatkiem psychozy w porównaniu z próba kontrolna wedlug plci

Cechy osobowości u pacjentów z niedawnym pojawieniem się psychozy (ROP) są obszarem mało zbadanym. Naszym celem było zbadanie klinicznych i klinicznie istotnych cech osobowości u pacjentów z RPO w porównaniu ze zdrową próbką kontrolną według płci. Dane uzyskano od 94 pacjentów z ROP i próbki kontrolnej dobranej pod względem płci i wieku. Wykorzystano inwentarz wieloośrodkowy Millon Clinical i skalę socjodemograficzną. Continue reading „Cechy osobowosci u pacjentów z niedawnym poczatkiem psychozy w porównaniu z próba kontrolna wedlug plci”

Choroba i wyniki kliniczne u pacjentów z Ebolą w Sierra Leone

Dostępne są ograniczone dane kliniczne i laboratoryjne dotyczące pacjentów z wirusem Ebola (EVD). Szpital Rządowy Kenema w Sierra Leone, który posiadał istniejącą infrastrukturę do badań nad wirusową gorączką krwotoczną, otrzymał i opiekował się pacjentami z EVD od początku wybuchu epidemii w Sierra Leone w maju 2014 roku. Metody
Przeanalizowaliśmy dostępne dane epidemiologiczne, kliniczne i laboratoryjne pacjentów, u których rozpoznano EVD między 25 maja a 18 czerwca 2014 r. Wykorzystaliśmy ilościowe testy odwrotnej transkryptazy-reakcji łańcuchowej w celu oceny obciążenia wirusem Ebola (EBOV, Zair gatunki) w podgrupie pacjentów.
Wyniki
Z 106 pacjentów, u których rozpoznano EVD, 87 miało znany wynik, a 44 miało szczegółowe dane kliniczne. Szacuje się, że okres inkubacji wynosił od 6 do 12 dni, a wskaźnik śmiertelności przypadał na 74%. Często występujące objawy podczas prezentacji obejmowały gorączkę (u 89% pacjentów), ból głowy (w 80%), osłabienie (w 66%), zawroty głowy (w 60%), biegunkę (w 51%), ból brzucha (w 40%) i wymioty (w 34%). Continue reading „Choroba i wyniki kliniczne u pacjentów z Ebolą w Sierra Leone”

Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym

Najbardziej rozpowszechniony fenotyp astmy charakteryzuje się zapaleniem eozynofilowym zdominowanym przez komórkę T pomocniczą typu 2 (Th2). Celowanie terapeutyczne GATA3, ważnego czynnika transkrypcyjnego szlaku Th2, może być korzystne. Oceniliśmy bezpieczeństwo i skuteczność SB010, nowego enzymu DNA (DNAzyme), który jest w stanie rozszczepić i zdezaktywować informacyjny RNA GATA3 (mRNA). Metody
Przeprowadziliśmy randomizowane, podwójnie ślepe, wieloośrodkowe, kontrolowane placebo badanie kliniczne SB010 z udziałem pacjentów, którzy cierpieli na astmę alergiczną z eozynofilią plwociny i którzy również wykazywali dwufazową wczesną i późną odpowiedź astmatyczną po prowokacji alergenami laboratoryjnymi. W sumie można było ocenić 40 pacjentów; 21 zostało przydzielonych do otrzymywania 10 mg SB010, a 19 zostało przydzielonych do otrzymania placebo, z każdym badanym lekiem podawanym przez inhalację raz dziennie przez 28 dni. Wyzwanie alergenowe przeprowadzono przed i po okresie 28 dni. Pierwszorzędowym punktem końcowym była późna odpowiedź astmatyczna określona ilościowo przez zmianę pola pod krzywą (AUC) dla wymuszonej objętości wydechowej w ciągu sekundy (FEV1). Continue reading „Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym”

AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR

Mutacja EGFR T790M jest najczęstszym mechanizmem lekooporności na inhibitory kinazy tyrozynowej receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) u pacjentów z rakiem płuc z mutacją EGFR (rak płuca z mutacją EGFR). W modelach przedklinicznych wykazano, że inhibitor EGFR AZD9291 jest skuteczny przeciwko mutacjom wywołującym oporność na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR i T790M. Metody
Podajemy AZD9291 w dawkach od 20 do 240 mg raz na dobę u pacjentów z zaawansowanym rakiem płuc, którzy udokumentowali radiologicznie progresję choroby po wcześniejszym leczeniu inhibitorami kinazy tyrozynowej EGFR. Badanie obejmowało kohorty zwiększania dawki i kohorty zwiększania dawki. W kohortach ekspansyjnych wymagane było wstępne biopsje guza do centralnego określenia statusu EGFR T790M. Pacjentów oceniano pod względem bezpieczeństwa, farmakokinetyki i skuteczności.
Wyniki
W sumie 253 pacjentów było leczonych. Continue reading „AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR”

Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym AD 5

Pod koniec 28-dniowego okresu badania poziom tryptazy w plwocinie był znacząco niższy w grupie SB010 niż w grupie placebo (mediana 6,39 ng na mililitr [przedział międzykwartylowy, 2,03 do 13,88] w stosunku do mediany, 13,10 ng na mililitr [ odstęp międzykwartylowy, 6,05 do 22,77], P = 0,05). Na wywołane alergenem poziomy FeNO i nadreaktywność dróg oddechowych na metacholinę pozostały niezmienione przez SB010 lub placebo 24 godziny po prowokacji (Tabela S8 w Dodatku Uzupełniającym). Bezpieczeństwo i zdarzenia niepożądane
Tabela 1. Tabela 1. Zdarzenia niepożądane, które wystąpiły podczas 28-dniowego okresu badania, w zależności od układu narządowego. Nie zanotowano istotnych różnic w zdarzeniach niepożądanych między pacjentami otrzymującymi SB010 a pacjentami otrzymującymi placebo w trakcie 28-dniowego okresu badania. Ośmiu pacjentów w grupie placebo, w porównaniu z sześcioma pacjentami z grupy SB010, miało zdarzenie niepożądane (Tabela 1). Continue reading „Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym AD 5”

AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR AD 5

Wśród pacjentów, u których nie wykryto EGFR T790M, u 69% pacjentów szacowany czas trwania odpowiedzi wynosił 6 miesięcy lub dłużej, a średni czas przeżycia bez progresji wynosił 2,8 miesiąca (95% CI, 2,1- 4,3, 71% dojrzałości) wśród wszystkich 62 pacjenci bez mutacji. Czas trwania leczenia dla pacjentów z wykrywalnym T790M i tych z niewykrywalnym T790M pokazano na Fig. S7 w Dodatku Uzupełniającym. Dyskusja
Rozwój lekooporności jest główną przeszkodą w skutecznym długotrwałym leczeniu pacjentów z NSCLC z mutacją EGFR. Strategie leczenia pacjentów z EGFR T790M, najczęstszą przyczyną nabytej lekooporności, były utrudnione zarówno ze względu na brak skuteczności, jak i ograniczające dawkę efekty toksyczne.16,17 Wśród najbardziej skutecznych dotychczas strategii, połączenie afatynibu i cetuksymabu jest związane z odsetkiem odpowiedzi wynoszącym 29% (32% wśród pacjentów z EGFR T790M i 25% wśród pacjentów bez tego), ale wiąże się z istotnymi efektami toksycznymi dla skóry (20% stopnia 3 lub wyższym) i toksycznymi działaniami żołądkowo-jelitowymi (6% stopnia 3 lub wyżej) .23 Przeciwnie, stwierdziliśmy, że AZD9291 jako monoterapia była związana z odsetkiem odpowiedzi wynoszącym 61%, z ograniczonymi niepożądanymi skutkami skórnymi i żołądkowo-jelitowymi u pacjentów z EGFR T790M. Sugeruje to, że strukturalnie odmienny inhibitor EGFR, który jest selektywny pod względem zmutowanej postaci EGFR, może być klinicznie skuteczny i ma profil działania ubocznego, który nie ogranicza dawki u większości pacjentów, u których lekooporność z udziałem T790M miała rozwinięty. Od dawna wiadomo, że EGFR T790M jest mechanizmem oporności na leki, ale nasze badanie dostarcza dowodów klinicznych, że obecność T790M powoduje oporność na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR. Continue reading „AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR AD 5”