Terapia oparta na bortezomibie dla świeżo zdiagnozowanego chłoniaka z komórek płaszcza AD 2

Millennium Pharmaceuticals współfinansowało badanie. Dane zostały zebrane przez badaczy i pracowników Janssen, przeanalizowanych przez współautorów Janssenów i zinterpretowanych przez pierwszych i ostatnich autorów, współautorów akademickich i współautorów Janssen. Pierwszy i ostatni autor oraz współautorzy Janssen ręczy za integralność, dokładność i kompletność analiz danych oraz za wierność badania do protokołu. Pierwotny projekt został napisany przez pierwszego i ostatniego autora, współautorów Janssenów oraz pisarza medycznego zatrudnionego przez FireKite i opłaconego przez Janssen i Millennium Pharmaceuticals. Wszyscy autorzy byli zaangażowani w opracowanie rękopisu i zatwierdzili ostateczny projekt. Decyzja o przesłaniu manuskryptu do publikacji została podjęta przez pierwszego i ostatniego autora i uzgodniona przez współautorów. Studiowanie zabiegów
Pacjentów poddano stratyfikacji zgodnie z ich punktacją w międzynarodowym wskaźniku prognostycznym (IPI), z ryzykiem skategoryzowanym jako niski (wynik 0 lub 1), niskim poziomem pośrednim (wynik 2), wysokim poziomem pośrednim (wynik 3), lub wysoki (wynik 4 lub 5) (tabela S1 w dodatkowym dodatku) i stadium choroby w momencie rozpoznania (stadium II, III lub IV zgodnie z systemem klasyfikacji dla chłoniaka nieziarniczego Amerykańskiego Wspólnego Komitetu ds. Continue reading „Terapia oparta na bortezomibie dla świeżo zdiagnozowanego chłoniaka z komórek płaszcza AD 2”

Randomizowana, kontrolowana próba 3,0 mg Liraglutydu w kontroli wagi AD 5

Zdarzenia niepożądane i ciężkie zdarzenia niepożądane. Wśród pacjentów w zestawie do analizy bezpieczeństwa najczęstsze działania niepożądane w grupie liraglutydowej były związane z układem żołądkowo-jelitowym (Tabela 3); 94% lub więcej miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. Zdarzenia żołądkowo-jelitowe były również najczęstszym powodem, dla którego pacjenci z grupy liraglutydowej wycofali się z badania (159 z 2481 pacjentów [6,4%], w porównaniu z 9 z 1242 pacjentów [0,7%] w grupie placebo) (ryc. S6 w Dodatek dodatkowy). Nudności (ryc. S7 w dodatkowym dodatku) i wymioty wystąpiły głównie w ciągu pierwszych 4 do 8 tygodni po rozpoczęciu leczenia liraglutydem. Częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych była większa w grupie liraglutydowej niż w grupie placebo (tabela 3). Continue reading „Randomizowana, kontrolowana próba 3,0 mg Liraglutydu w kontroli wagi AD 5”

AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR AD 4

Nie stwierdzono istotnych różnic w nasileniu lub częstości występowania zdarzeń niepożądanych pomiędzy pacjentami z Azji i innych krajów. Odnotowaliśmy 6 przypadków potencjalnie podobnych do zapalenia płuc: 2 wystąpiło u pacjentów poza Japonią w Azji i 4 u pacjentów spoza Azji. Wszyscy 6 pacjentów przerwało AZD9291, a zdarzenie ustąpiło lub ustąpiło w momencie odcięcia danych; dalsze szczegóły znajdują się w dodatkowym dodatku. Tylko u 6 pacjentów wystąpiło niepożądane wystąpienie hiperglikemii, a u 11 pacjentów wystąpiło niepożądane wydarzenie polegające na wydłużeniu skorygowanego odstępu QT; żadne z tych zdarzeń nie spowodowało zmniejszenia lub przerwania podawania leku. Wystąpiło 7 śmiertelnych zdarzeń niepożądanych, z których jedno (zapalenie płuc) zostało zgłoszone jako prawdopodobnie związane z zażywaniem narkotyków.
Farmakokinetyka
Analizy farmakokinetyczne wykazały, że ekspozycja na AZD9291, maksymalne stężenie w osoczu i pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu wzrastały w sposób proporcjonalny do dawki w zakresie od 20 do 240 mg po dawkach pojedynczych i wielokrotnych (Tabela S5 i Fig. S3 w Dodatku Dodatek). Continue reading „AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR AD 4”

Transfekcja i obrazowanie metoda FRET

Transfekcję i obrazowanie metodą FRET przeprowadzono jak opisano wcześniej25. Zastosowano równomolowe stężenia przepuszczalnej dla komórek pary synergicznych analogów cAMP do aktywacji PKA II.26. Kwantyfikacja aktywności enzymatycznej PrKACA i enzymu PKA
Lizaty całych komórek lub tkanek badano pod kątem ekspresji podjednostek PKA C? za pomocą Western blotting z użyciem specyficznego przeciwciała (sc-903, Santa Cruz Biotechnology). Komórki COS-7 transfekowano za pomocą X-tremeGENE HP DNA Transfection Reagent (Roche) i 500 ng plazmidowego DNA na studzienkę przez 24 godziny. Continue reading „Transfekcja i obrazowanie metoda FRET”