Alergenowe reakcje astmatyczne zmodyfikowane przez specyficzny dla GATA3 DNAzym AD 4

Obliczenie wartości AUC było oparte na procentowej wartości wyjściowej wartości FEV1 w czasie przy użyciu reguły trapezów, zgodnie z opisem w planie analizy statystycznej w protokole. Czterech pacjentów w grupie SB010 i trzech pacjentów w grupie placebo miało późną odpowiedź astmatyczną tylko w pierwszym badaniu prowokacji alergenem wstępnym. W przypadku tych pacjentów dane dotyczące czynności płuc w tym wyzwaniu zastosowano jako wartość wstępną; dla wszystkich innych pacjentów, wartością podstawową była odpowiedź na drugie wywołanie alergenu wykonane bezpośrednio przed leczeniem. Inne punkty końcowe analizowano również za pomocą tego samego modelu lub z testami sumy rang Wilcoxona. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa wymieniono w zależności od pacjenta i obliczono statystyki opisowe. Dalsze szczegóły dotyczące metod statystycznych podano w protokole. Wyniki
Pacjenci
W grupie SB010 21 pacjentów ukończyło wszystkie badania; w grupie placebo 18 ukończyło ocenę późnej odpowiedzi na astmę, a 19 ukończyło ocenę wczesnej odpowiedzi na astmę (ryc. 1B). Dane demograficzne i podstawowe dla tych pacjentów przedstawiono w tabeli S2 w dodatkowym dodatku.
Odpowiedzi na późne i wczesne fazy
Rycina 2. Rycina 2. Funkcja płuc po wyzwaniu alergenu.Panele A pokazują wymuszoną objętość wydechową w ciągu sekundy (FEV1) jako procent wyjściowej wartości FEV1 po prowokacji alergenem przeprowadzonej przed rozpoczęciem badanego leku (wstępne leczenie), a panel B pokazuje te wartości po zakończeniu 28-dniowego okresu badania (po leczeniu). Po prowokacji alergenem rejestrowano czynność płuc przez 7 godzin. Pokazane są średnie (. SE) wartości. Zarówno wczesna odpowiedź astmatyczna (EAR), jak i późna odpowiedź astmatyczna (LAR) były znacząco osłabione po leczeniu SB010 (linia ciągła) w porównaniu z placebo (linia przerywana). ANCOVA oznacza analizę kowariancji. Panel C pokazuje wartości poszczególnych pacjentów dla zmian od wstępnej obróbki do późniejszego leczenia w obszarze pod krzywą (AUC) dla późnej odpowiedzi alergicznej. Panel D pokazuje indywidualne wartości dla pacjenta dla zmian w maksymalnym spadku FEV1 podczas późnej odpowiedzi alergicznej. Grube czarne linie reprezentują wartości średnie. Wartości ujemne odzwierciedlają poprawę, a wartości dodatnie odzwierciedlają pogorszenie po 4 tygodniach od otrzymania badanego leku. Każdy symbol reprezentuje indywidualnego pacjenta w grupie SB010 lub grupie placebo. Pełny zestaw danych dla każdego pacjenta przedstawiono w tabelach S5A i S5B w dodatkowym dodatku.
Jak pokazano na rycinie 2 (oraz w tabelach S3 i S4 w dodatkowym dodatku), późna odpowiedź astmatyczna była osłabiona po leczeniu za pomocą SB010, a zaobserwowano znaczną poprawę (tj. Zmniejszenie) średniej AUC od wstępnej obróbki do leczenie prowokacji alergenem, od 66,4 do 44,0 (procent FEV1 × godziny x 100), odzwierciedlając spadek o 33,7% (w porównaniu z pogorszeniem [tj. wzrostem] o 1,4% w grupie placebo) (P = 0,02), oraz poprawa (tj. zmniejszenie) maksymalnego spadku FEV1 z 30,1% do 20,6%, odzwierciedlając spadek o 31,6% (P = 0,09). Wczesna odpowiedź astmatyczna była również osłabiona, ze znaczącą poprawą średniej wartości AUC z 37,9 do 33,6, odzwierciedlając średnią poprawę AUC o 11,3% (w porównaniu z pogorszeniem o 10,5% w grupie placebo) (P = 0,03) oraz poprawa maksymalnego spadku FEV1 z 30,3% do 23,8%, odzwierciedlając spadek o 21,5% (P = 0,04) (rysunek 2 oraz tabele S3 i S4 w dodatkowym dodatku). Dane dla poszczególnych pacjentów są wymienione w tabelach S5A i S5B w dodatkowym dodatku
Zakłócenia z markerami zapalenia sterowanego Th2
Figura 3. Figura 3. Zmiany od linii podstawowej w poziomach interleukiny-5 w osoczu po wyzwaniu związanym z alergią. Pokazane są zmiany poziomów interleukiny-5 w osoczu po ekspozycji na alergen pomiędzy początkiem badania leku a zakończeniem badania. 28-dniowy okres badań wśród pacjentów, u których wykryto poziomy interleukiny-5 w osoczu w dowolnym punkcie czasowym lub w obu punktach czasowych. Symbole reprezentują tych samych pacjentów w grupach SB010 i placebo, jak pokazano na rysunku 2. Grube czarne linie przedstawiają wartości średnie. Wartość P jest dla różnicy między zmianami w wartościach między grupami.
Po 28 dniach leczenia, SB010 osłabiło wywołany alergenem wzrost eozynofilii w plwocinie w porównaniu z placebo, chociaż ta różnica nie była istotna (P = 0,06). Wystąpiła jednak znacząca zmiana w poziomie interleukiny-5 w krwi (P = 0,05) (rysunek 3). Zwiększenie stężenia interleukiny-5 obserwowane po leczeniu w grupie placebo nie było obserwowane w grupie otrzymującej SB010
[podobne: aerodesin 2000 karta charakterystyki, terapia uzależnień warszawa wola, progesteron badanie cena ]

Powiązane tematy z artykułem: aerodesin 2000 karta charakterystyki progesteron badanie cena terapia uzależnień warszawa wola