AZD9291 w niedrobnokomórkowym raku płuc opornym na inhibitory EGFR AD 3

Obrazowanie mózgu było wymagane tylko u pacjentów ze stwierdzonymi lub podejrzewanymi przerzutami do mózgu. Restaging skany uzyskano w odstępach 6-tygodniowych podczas leczenia i oceniono je przez badaczy i niezależny przegląd centralny, zgodnie z kryteriami oceny odpowiedzi w przypadku guzów litych (RECIST), wersja 1.1 (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Wskaźnik obiektywnych odpowiedzi określono jako odsetek pacjentów z co najmniej jedną potwierdzoną odpowiedzią przed jakimkolwiek dowodem progresji. Analiza statystyczna
W przypadku kohort do zwiększania dawki, poziomy dawek wybrano po przeanalizowaniu wszystkich dostępnych nowych danych dotyczących bezpieczeństwa i farmakokinetyki. W przypadku drugorzędnych punktów końcowych skuteczności i bezpieczeństwa dane zebrano od pacjentów w grupach zwiększających dawkę i zwiększających dawkę. Dane dotyczące bezpieczeństwa są zestawione dla wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę AZD9291. Dane dotyczące skuteczności podsumowano dla wszystkich pacjentów i dla pacjentów w kohortach ekspansji, których status EGFR T790M był znany na podstawie testów centralnych. Do tej analizy populacja, którą można było ocenić pod względem odpowiedzi, obejmowała wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę AZD9291 i którzy mieli wyjściową ocenę RECIST i co najmniej dwie oceny RECIST po punktach lub dowolnego pacjenta, który wycofał się lub zmarł przed drugą oceną RECIST. Czas trwania odpowiedzi i medianę czasu przeżycia wolnego od progresji obliczono za pomocą techniki Kaplana-Meiera.
Wyniki
Pacjenci
Rycina 1. Ryc. 1. Randomizacja i leczenie. Populacja bezpieczeństwa obejmowała wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę AZD9291. Populację analizowaną pod względem obiektywnej odpowiedzi nowotworu obejmowali wszyscy pacjenci, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę AZD9291 i mieli bazowe kryteria oceny odpowiedzi w przypadku guzów litych (RECIST) i co najmniej dwie oceny RECIST po bazie danych lub dowolnego pacjenta, który wycofał się lub zmarł przed drugim RECISTEM. oszacowanie. Łącznie 14 pacjentów w kohortach ekspansji nie mogło być ocenionych pod kątem odpowiedzi ze względu na krótką obserwację (11 z wykrywalnym T790M EGFR, bez wykrywalnego EGFR T790M i 2 o nieznanym statusie w odniesieniu do EGFR T790M). Spośród tych 14 pacjentów 13 zostało przydzielonych do otrzymywania 80 mg AZD9291 (10 z wykrywalnym EGFR T790M, bez wykrywalnego EGFR T790M i 2 z nieznanym statusem) i (z wykrywalnym EGFR T790M) zostało przypisane do otrzymania 160 mg AZD9291 . Pacjenci byli zapisywani do kohorty ekspansji na podstawie centralnych testów EGFR T790M lub lokalnych testów z centralnym potwierdzeniem.
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka demograficzna i kliniczna w populacjach bezpieczeństwa. W sumie 253 pacjentów otrzymało co najmniej jedną dawkę AZD9291, 31 w kohortach zwiększających dawkę i 222 w kohortach ekspansji (Figura 1), w 33 miejscach w Japonii, Korei Południowej, Tajwanie, Francji, Hiszpanii, Niemczech, Australii, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. W sumie 62% pacjentów (156 z 253) było kobietami, 62% (156 z 253) było Azjatami, a 96% (242 z 253) miało gruczolakoraka w analizie histologicznej (Tabela 1). Wszyscy pacjenci otrzymali co najmniej jeden wcześniejszy inhibitor kinazy tyrozynowej EGFR (Tabela 1), a 80% otrzymało wcześniej chemioterapię cytotoksyczną (Tabela EGFR T790M wykryto w guzach od 138 z 222 pacjentów (62%) w kohortach ekspansji i nie wykryto w guzach od 62 pacjentów w tych kohortach (28%); stan był nieznany 22 pacjentom (10%).
Zdarzenia niepożądane
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane według dziennej dawki AZD9291. Pacjenci w fazie zwiększania dawki otrzymywali codziennie od 20 do 240 mg AZD9291. W ciągu 28-dniowego okresu oceny (7 dni po podaniu pojedynczej dawki i 21 dni dziennego dawkowania) nie obserwowano toksyczności ograniczającej dawkę przy dowolnym poziomie dawki, a zatem maksymalną dawkę związaną z dopuszczalnym poziomem Zdarzenia nie zostały zdefiniowane. W tabeli 2 podsumowano zdarzenia niepożądane (występujące u .10% wszystkich pacjentów) w dowolnej grupie i stopniu 3. lub wyższym. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były biegunka (47% pacjentów), wysypka (zgrupowany termin, 40%), nudności (22%) i zmniejszony apetyt (21%). Działania niepożądane związane z biegunką i wysypką zwiększyły częstość w sposób zależny od dawki. Każde zdarzenie stopnia 3. lub wyższego zaobserwowano u 32% pacjentów. Zdarzenia niepożądane prowadzące do zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia obserwowano odpowiednio u 7% i 6% wszystkich pacjentów. Poważne działania niepożądane obserwowano u 22% pacjentów (tabela S4 w dodatkowym dodatku); poważne zdarzenia niepożądane, które zostały uznane za związane z leczeniem, jak ocenił badacz terenu, zaobserwowano u 6% pacjentów
[przypisy: aha kwasy, aquavibron zabieg, terapia uzależnień warszawa wola ]

Powiązane tematy z artykułem: aha kwasy aquavibron zabieg terapia uzależnień warszawa wola